Örtü Bitkileri ve Sorgum Silajının Balya Haline Getirilmesi: Rotasyon Takvimi
Serin mevsim örtü bitkileri, sıcak mevsim sorgumu ve geçiş mevsimi darısı — bir silaj balyalama makinesi, aynı tarlada bir yıllık döngü boyunca rotasyonlu ekinleri nasıl ek yem bitkilerine dönüştürüyor.
Örtü bitkileri ve sıcak mevsim yıllıkları, son on yılda ABD'deki işletmelerde giderek daha fazla ilgi gören geleneksel olmayan uygulamalardır. Örtü bitkileri başlangıçta toprak sağlığı yararları (erozyon kontrolü, azot fiksasyonu, yabancı ot baskılaması, organik madde oluşturma) için teşvik edilmişti, ancak bunları büyük ölçekte kullanan işletmeler, örtü bitkisi biyokütlesinin kendisinin de önemli bir yem kaynağı olduğunu keşfetti. Benzer şekilde, toprak örtüsü veya nematod baskılaması için yaz aylarında ekilen sorgum-sudangrass ve diğer sıcak mevsim yıllıkları, silaj balyalama makinesi doğru fenolojik dönemde tarlaya girdiğinde sarılmış silaja dönüşür. Bu makale, işletmelerin balyaladığı dört ana örtü bitkisi ve sıcak mevsim yıllık türünü, her birinin aynı tarlada bir yıllık döngüye nasıl uyduğunu gösteren bir rotasyon takvimi şeklinde ele almaktadır.
Buradaki referans rotasyon, ana ekim alanında mısır-soya fasulyesi rotasyonu yapılan ve örtü bitkisi ile sıcak mevsim yıllık bitki döngülerinin üst üste geldiği 200 dönümlük bir Iowa işletmesidir. Silaj balyalama makinesi, yıl boyunca 5 ayrı dönemde örtü bitkisi ve yıllık bitki ekim alanlarında çalışır: Mayıs ayında serin mevsim örtü bitkileri, Temmuz ayında sorgum-sudan ilk biçim, Ağustos ayında sorgum-sudan ikinci biçim, Eylül ayında darı ve Kasım ayında sonbaharın sonlarındaki serin mevsim bitkileri. Bu 5 dönemlik düzen, aksi takdirde yonca biçim aralıklarında boşta kalacak olan silaj balyalama makinesinin çalışma takvimindeki boşlukları doldurur.
Sıcak mevsim dönemleri (Temmuz, Ağustos, Eylül)
Örtü bitkileri ve tek yıllık bitkilerin silaj olarak kullanılmasının nedenleri
Örtü bitkileri başlangıçta tarımsal müdahalelerdi, yem bitkileri değildi. Standart örtü bitkisi ekonomisi hesaplaması, ekim maliyetini, toprak sağlığı faydalarını ve otlatma veya biyokütle sonlandırmasından elde edilen küçük bir getiriyi dikkate alıyordu; ancak silaj hasadını içermiyordu. Örtü bitkilerinin silaj olarak hasat edilmesine yönelik değişim, zaten yonca veya ot yemi için silaj ekipmanına sahip olan ve sonlandırma kararı sırasında örtü bitkisi biyokütlesinin dönüm başına 1,5-3 ton kuru maddeye eşdeğer olduğunu fark eden işletmelerden kaynaklandı. Sonlandırılmak yerine toplanan bu biyokütle, temel tarımsal planı değiştirmeden rotasyonun dönüm başına yem verimliliğini etkili bir şekilde ikiye katlar.
Sıcak mevsimde yetişen yıllık bitkiler – sorgum-sudangrass, inci darı, BMR (kahverengi orta damarlı) sorgum çeşitleri – başlangıçta yaz meraları veya mısır rotasyonları arasında azot tutucu bitkiler olarak ekiliyordu. Bu bitkileri plantasyon rejimlerinde yetiştiren işletmeler, hasat fırsatını tekrar fark ettiler: ekimden 60-90 gün sonra dönüm başına 4-8 ton kuru madde, bazı türler ise donmadan önce iki biçim veriyor. Sıcak mevsimde yetişen yıllık bitki silajının ekonomik gerekçesi, halihazırda silaj balyalama ekipmanına ve depolama kapasitesine sahip işletmeler için güçlüdür; artan maliyetler mütevazıdır, artan yem üretimi anlamlıdır ve tarımsal faydalar (toprak örtüsü, azot tutma, yabancı ot baskısı) biyokütlenin kalıntı olarak bırakılması veya balya olarak hasat edilmesiyle etkilenmez.
Bu ürünlerin silaj balyalama ekonomisine uygun olmasının üçüncü nedeni takvimsel uyumdur. Mayıs başında yapılan serin mevsim örtü bitkisi hasadı, yoncanın ilk biçiminden önceki boşluğu doldurur; Temmuz-Eylül aylarında yapılan sıcak mevsim yıllık bitki hasadı, yonca biçim takvimiyle örtüşür (ve genellikle aynı gün içinde ürünler arasında ekipman paylaşımı yapılır); Kasım ayında yapılan geç sonbahar örtü bitkisi hasadı, yoncanın yıl için zaten bitmiş olduğu bir dönemde son biçim işlemidir. 5 balyalama penceresi, birincil yonca veya ot programıyla rekabet etmek yerine, kullanılmayan silaj balyalama kapasitesine uyacak şekilde takvim boyunca dağılır.
MAYISSoğuk Mevsim Örtüsü: Tahıl Çavdarı ve Tritikale
ABD'deki sıra ekim rotasyonlarında en yaygın kullanılan iki serin mevsim örtü bitkisi çavdar ve kışlık tritikaledir. Mısır veya soya fasulyesi hasadından sonra (Eylül-Ekim) sonbaharda ekilirler, kış boyunca alçak bir örtü oluştururlar ve ilkbaharın başlarında hızlı büyümeye devam ederler. Nisan sonu veya Mayıs başında, ekili bitki 60-90 cm yüksekliğe ulaşır ve önemli miktarda biyokütle oluşturur; bu da silaj hasadı için en uygun zamandır. Daha erken biçmek verimi düşürür; daha geç biçmek (başaklanmadan sonra) bitki çiçeklenmeye hazırlanırken proteini düşürür ve lifi artırır.
Silaj balyalama açısından bakıldığında, çavdar silajı, çok yıllık ot türlerine göre daha yüksek lif içeriğine ve biraz daha düşük şeker içeriğine sahip olmakla birlikte, ot silajına benzer şekilde davranır. Tipik ova hava koşullarında solma süresi 24-36 saattir; oda ayarları, herhangi bir değişiklik yapılmadan ot silajı ayarlarıyla eşleşebilir; örtü bitkisi silajı için tipik olan 6 aylık besleme penceresi için 4-6 katman yeterlidir. Hasat penceresi dardır - genellikle optimum kesim aşamasından aşırı olgunlaşmaya kadar 5-7 gün - bu nedenle operatörler genellikle çavdar silajı hasadını, yaklaşan yonca ilk biçimine (aynı işletmede genellikle 7-14 gün sonra) sıkı bir şekilde planlarlar.
Triticale (buğday-çavdar melezi), tahıl çavdarına benzer şekilde davranır ancak biraz daha yüksek protein içeriğine (aynı büyüme evresinde tahıl çavdarı için 10–12%'ye karşılık 12–15% CP) ve dönüm başına biraz daha düşük verime sahiptir. Toplam tonajdan ziyade proteine öncelik veren işletmeler triticale'yi tercih eder; tonaja odaklanan işletmeler ise çavdarı tercih eder. Her iki tür de sığır kışlama rasyonlarına ve yonca ile karşılaştırıldığında daha düşük protein profilinin kabul edilebilir olduğu süt ineklerinin düve yetiştirme rasyonlarına iyi uyan silaj üretir. Olgun laktasyon dönemindeki süt inekleri genellikle serin mevsim örtü bitkilerinin sağlayabileceğinden daha yüksek kaliteli kaba yemlere ihtiyaç duyar, bu nedenle bu silaj genellikle laktasyon döneminde olmayan hayvan kategorilerine gider.
TEM · AĞUSTOSSorgum-Sudangrass ve BMR Çeşitleri
Sorgum-sudangrass (yem sorgumu ve sudangrass arasında bir melez), Orta Batı, Ovalar ve Orta Atlantik bölgelerinde silaj işletmeleri için sıcak mevsimde yetiştirilen yıllık bir bitkidir. Toprak sıcaklığı 18°C'ye ulaştıktan sonra Mayıs sonu veya Haziran başında ekilen bu bitki, ekimden itibaren 60-75 gün içinde 1,5-2,5 metre boyuna ulaşır ve ilk biçimde dönüm başına 4-6 ton kuru madde (DM) üretir. Biçimden sonra hızla yeniden büyür ve 50-60 gün sonra ikinci bir biçim verir; tipik bir işletme, don olayından önce iki biçimde toplamda dönüm başına 8-10 ton DM elde eder.
Sorgum-sudangrass silaj balyalama makinesinin çalışma profili, ot veya yoncaya göre birkaç önemli açıdan farklılık gösterir. Bitki, tabanında 15-20 mm çapa ulaşabilen büyük, kalın gövdeler üretir; balya yoğunluğunu tehlikeye atacak en ağır gövde materyalinin hazneye girmesini önlemek için kesme yüksekliğinin ot ayarlarından daha yüksek (7-8 cm yerine 10-12 cm) ayarlanması gerekir. Solma süreleri beklenenden daha kısadır - sorgum gövdesinin nemi, hücresel yapı farklılıkları nedeniyle aynı koşullar altında ottan daha hızlı düşer - bu nedenle operatörler nemi ot için olduğundan daha yakından izlerler.
Sütçülük odaklı işletmelerde, kahverengi orta damarlı (BMR) sorgum-sudangrass ve yem sorgumu çeşitleri giderek yaygınlaşıyor. BMR genetik özelliği, gövde ve yaprak materyalindeki lignin içeriğini azaltarak, geleneksel çeşitlere göre daha iyi fermente olan ve daha yüksek sindirilebilirlik sağlayan yem üretir. Dezavantajı ise biraz daha düşük verim (%5-101 T/5 azalma) ve daha yüksek tohum maliyetidir, ancak sütçülük ekonomisi genellikle laktasyon dönemindeki inek rasyonlarını hedefleyen işletmeler için BMR'yi haklı çıkarır. Silaj balyalama makinesi, geleneksel ve BMR çeşitleri arasında farklı davranmaz; farklılıklar yem verimi ve süt verimi sonuçlarında ortaya çıkar.
Prussik asit (HCN) yönetimi, diğer silaj bitkileri için geçerli olmayan, sorgum-sudangrass için önemli bir konudur. 50 cm'den kısa genç sorgum bitkileri, geviş getiren hayvanlar için potansiyel olarak toksik seviyelerde prussik asit içerir; 75 cm'den uzun olgun bitkiler güvenlidir. Kuraklık stresi veya don hasarı görmüş sorgum, olgun bitkilerde bile HCN içeriğini artırabilir. Sorgum-sudangrass silajı hedefleyen işletmeler, tam vejetatif veya başaklanma aşamasında (1,2 metreden yüksek) kesim yapmalı, toksik genç bitki aralığından kaçınmalı ve don veya şiddetli kuraklık stresinden sonraki 5 gün içinde hasattan kaçınmalıdır. Uygun şekilde fermente edilmiş silaj (3 haftadan fazla süreyle ambalajda), başlangıç konsantrasyonundan bağımsız olarak HCN'yi güvenli seviyelere düşürür, bu nedenle balya ürünü, ayakta duran mahsul sınır seviyelerinde olsa bile genellikle bir yemleme tehlikesi oluşturmaz.
9YG-1.25A Orta Sınıf Silaj Balya Makinesi
4x5 hazne, bu makalede ele alınan beş farklı rotasyonlu ürünün (serin mevsim örtü bitkileri, sorgum-sudangrass, inci darı, lahana karışımı) tamamını, türler arasında makine modifikasyonuna gerek kalmadan işleyebilir. Değişken hazne basıncı, her bir sıra arasındaki sap kalınlığına göre ayarlanır.
Eylülİnci Darısı
İnci darısı, Ağustos-Eylül ekim dönemine uygun bir yem bitkisine ihtiyaç duyan işletmeler için sorgum-sudangrass'a alternatif, geç sıcak mevsim bitkisidir. Soğuk mevsim tahıl hasadından (yulaf, buğday, arpa) sonra ekilen inci darısı, 60-80 günde 1,5-2 metre boyuna ulaşır ve dönüm başına 3-5 ton kuru madde üretir. Silaj balyalama makinesi, inci darısını genellikle Eylül ortasından sonuna doğru hasat eder ve bitkinin büyüme dönemini sona erdirecek sonbahar donlarından önce biçme işlemini tamamlar.
Silaj balyalama açısından bakıldığında, inci darısı, daha ince sapları ve daha yüksek yaprak-sap oranıyla sorgum-sudangrass'a benzer şekilde davranır. Kesme yüksekliği ayarları çim eşdeğerine (7-8 cm) geri dönebilir, hazne basıncı herhangi bir değişiklik yapılmadan standart çim ayarlarında çalışır ve solma süreleri sorgum-sudangrass ile aynıdır. Yem, süt inekleri ve et sığırları için iyi bir besin kaynağıdır, ancak protein konsantrasyonu (10-13% CP) süt gereksinimlerinin altında olduğu için genellikle laktasyon dönemindeki süt sığırlarının rasyonlarında kullanılmaz. İnci darısının ana besleme rolü, birincil yonca veya mısır silaj programıyla rekabet etmek yerine onu tamamlayan, laktasyon döneminde olmayan hayvan kategorileri için esnek bir sıcak mevsim dolgu yemi olarak işlev görmektir.
İnci darısı, sorgum-sudangrass'ın sahip olduğu siyanür asidi endişelerini taşımadığı için, kuraklık yaşanan mevsimlerde yönetim kararlarını kolaylaştırır. Yaz başlarında veya ortalarında silaj için sorgum-sudangrass biçen işletmeler, genellikle üçüncü bir geç mevsim biçimi için inci darısı ekerler ve bu rotasyonu, kışlık örtü bitkileri (çavdar veya tritikale) yerleşene kadar Ekim ayına kadar toprağın örtülü kalmasını sağlamak için kullanırlar. Aynı tarlada 3 biçimlik rotasyon (ilk biçim sorgum-sudangrass, ikinci biçim sorgum-sudangrass, üçüncü biçim inci darısı) yalnızca uzun büyüme mevsimine sahip bölgelerde (Tennessee, Missouri, güney Iowa) uygulanabilir, ancak koşullar elverişli olduğunda yıllık olarak dönüm başına 12 tondan fazla kuru madde üretir.
KASIMSonbahar Sonu Brassica Karışımı
Brassica karışımları (genellikle yem turpu, şalgam ve kolza bitkilerinin kombinasyonları) Ağustos veya Eylül başlarında ekilir ve sert donlardan önce Ekim sonu veya Kasım başında hasat edilebilir biyokütleye ulaşır. Bu karışım, hem toprak üstü yem (yapraklı üst kısımlar) hem de toprak sıkışmasını önleyen ve mısır veya soya fasulyesi hasadından kalan azotu emen toprak altı biyokütle (kazık kökler) sağlar. Bazı işletmeler toprak üstü biyokütleyi silaj için hasat eder ve köklerin çürümesine izin verir; bazıları ise hasat yapmadan hem toprak üstü hem de toprak altı biyokütleyi don olayında sonlandırır.
Silaj balyalama açısından bakıldığında, lahana türü yem bitkileri bu makalede ele alınan en zorlu üründür. Yapraklı malzeme yüksek nem oranına sahiptir (tipik hasatta -851 TP5T), lif yapısı minimaldir ve balyalama haznesinden düzgün bir şekilde akmak yerine topaklanma eğilimindedir. Balya yoğunluğunu elde etmek, herhangi bir tahıl veya çim ürününe göre daha zordur. Lahana türü silaj üreten işletmeler, balyalama işleminden önce yığına az miktarda kuru yem (ağırlıkça 5-101 TP5T) ekleyerek, haznenin yapraklı malzemeyi stabil balyalar halinde sıkıştırmasına yardımcı olan yapısal lif sağlarlar. Bu lif ilavesi olmadan, lahana türü balyalar depolama sırasında deforme olma ve silindirik geometrilerini kaybetme eğilimindedir.
ABD'deki işletmelerde lahana silajı yaygın değildir; bunun nedenleri arasında sıkıştırma odası zorlukları ve çoğu işletmenin lahana sonbahar büyümesinin otlatılmasının silaj hasadından daha iyi ekonomik sonuçlar verdiğini düşünmesi yer almaktadır. Silaj seçeneği, biyokütleyi yakalamak için özel nedenleri olan işletmeler için mevcuttur; bunlar genellikle yüksek proteinli geç sonbahar yemine değer veren süt işletmeleri veya çit veya ulaşım kısıtlamaları nedeniyle lahana tarlasında otlatılamayan sığırları olan işletmelerdir. Lahana balyaları için sarma disiplini en az 8 katman halinde uygulanır çünkü yüksek nemli yapraklı malzeme, burada ele alınan diğer ürünlere göre fermantasyona daha duyarlıdır.
Beş Pencereli Yıllık Üretim Özeti
Beş farklı rotasyon döneminin tamamı, tipik verimleri, silaj balyalama makinesinin çalışma hususları ve temel yemleme kategorileriyle birlikte tek bir yerde.
| Pencere | Mahsul | Verim (Kuru Madde/dönüm) | Besleme Kullanımı |
|---|---|---|---|
| Mayıs | Çavdar tahılı / tritikale | 2,0–3,5 ton | Sığırların kışlatılması, süt inekleri |
| Temmuz | Sorgum-sudangrass (1.) | 4–6 ton | Süt veren laktasyon inekleri (BMR çeşitleri), sığır eti |
| Ağustos | Sorgum-sudangrass (2.) | 3–4 ton | Süt veren inekler (BMR), sığır eti |
| Eylül | İnci darısı | 3–5 ton | Süt inekleri, sığırlar |
| Kasım | Brassica karışımı | 1,5–2,5 ton | Süt inekleri, taze süt veren sığırlar, besi sığırı yetiştirme |
| Yıllık toplam | 5 pencere, aynı alan | 13,5–21 ton | Birden fazla kategori desteklenmektedir. |
Dönüşümlü ekim yapılan bitkilerden elde edilen yıllık toplam 13,5-21 ton kuru madde/dönüm verimi, çoğu kalıcı yem bitkisi tarlasıyla rekabet edebilir veya onu aşabilir. Iowa'daki referans işletme, tipik bir yılda 5 farklı ekim ve hasat döneminde yaklaşık 17 ton kuru madde/dönüm verim elde ederken, sulama yapılan arazilerde 4 biçimli yonca tarlasından yaklaşık 14 ton kuru madde/dönüm verim elde edilmektedir. Dezavantajı ise operasyonel karmaşıklıktır; 5 farklı ekim ve hasat dönemini yönetmek, kalıcı bir yonca tarlasına göre daha fazla dikkat gerektirir. Ancak dönüm başına verim avantajı, sınırlı araziden maksimum yem verimliliği hedefleyen işletmeler için bu karmaşıklığı haklı çıkarmaktadır.
Silaj Balya Makinesinin Çevresindeki Ekipmanlar
Örtü bitkisi ve sıcak mevsimlik yıllık balyalama, birincil yem bitkisi operasyonlarıyla aynı hasat ekipman zincirini kullanır, ancak ürüne özgü özelliklere göre ayarlamalar yapılır. biçme makinesi-kondisyoner Uzun boylu sorgum-sudan otu üzerinde çalıştırılan alanın ayarları, çim biçme işlemlerinde kullanılan ayarlardan daha yüksek olmalı ve kalın sapların ek olarak ezilmesi gerekmediği için işleme yoğunluğu azaltılmalıdır. saman tırmığı Beş ürünün tamamını standart çim tırmığı ayarlarında işleyebilir; tırmık ayarının önemli olduğu tek tür lahanagillerdir ve çoğu işletme, yaprak materyalinin bütünlüğünü korumak için lahanagilleri diğer ürünlere göre daha nazikçe tırmıklar.
Balya taşıma işlemi ürüne göre farklılık gösterir. Çavdar ve tritikale balyaları, ot silajı balyalarıyla benzer ağırlıktadır (700–800 kg). Sorgum-sudangrass balyaları, kalın gövde yoğunluğu nedeniyle daha ağırdır (800–950 kg). İnci darı balyaları, ot balyası ağırlığına eşittir. Lahana balyaları, yapraklı malzemenin daha düşük yoğunluğu nedeniyle en hafiftir (550–650 kg). balya taşıyıcı Seçilen değer, tüm ürünlerin ortalaması alınarak değil, rotasyondaki en ağır ürün (tipik olarak sorgum-sudangrass) için değerlendirilmelidir.
Depolama alanı lojistiği de rotasyon boyunca değişiklik gösterir. 5 balyalama dönemi, depolama alanına 5 ayrı parti halinde gelen balyalar üretir; depolama düzeninde balyaları ürüne ve biçime göre ayıran işlemler, karışık balyaların kaybedeceği rasyon yönetimi avantajlarını korur. Çoğu operatör, her ürün dönemi için özel depolama alanı bölümleri ayırır ve her balyayı ürün türü ve biçim tarihiyle etiketler. Etiketleme işlemi, depolama sırasında balya başına 2-3 dakika sürer ve operatörün belirli yem kategorileri için belirli biçimleri seçebildiği yemleme zamanında sürekli olarak karşılığını verir.
Sonraki Gidilecek Yer Neresi?
Örtü bitkisi ve sıcak mevsim yıllık silaj üretimini değerlendiren işletmeler için, bir sonraki okuma, belirli soruya bağlıdır. Küçük çiftlik işletmeleriyle ilgili makale, sınırlı alanda birden fazla ürün rotasyonunu yönetmenin operasyonel karmaşıklığını ele almaktadır. Çim silaj türleri ile ilgili makale, örtü bitkisi tartışmasıyla örtüşen soğuk mevsim çim türlerini ele almaktadır. Yaygın silaj balyalama sorunları ile ilgili makale, geleneksel olmayan ürünlere özgü hazne ve yoğunluk sorunlarını ele almaktadır.
Çoklu ürün rotasyonu işlemlerine uygun belirli silaj balyalama makinesi modelleri için, yuvarlak balya ve silaj balya kataloğu Yukarıda açıklanan tüm ürün yelpazesini kapsayan konfigürasyonları içerir. Sacramento uygulama masası ayrıca şunları da yapabilir: Rotasyon ve uyum hususlarını inceleyin. Belirli ekim planınıza ve temel yem bitkisi programınıza göre.
Editör: Cxm
